onder de boom waar de schaduw zich verspreidt
zitten 2 mensen 's ochtends aan 't onbijt
terwijl ze zitten klimt de zon hoger in de lucht
4 ogen volgen 2 zwarte schimmen op de vlucht
hij vraagt aan haar, waarom blijven we niet hier
zij kijkt naar hem terug met haar ogen vol plezier
en ze zegt lachend, wie weet is dat wel een goed plan
waarvan we er al zoveel hebben gehad maar er komt nooit echt iets van
ze krullen om elkaar en ritmisch start de dans
zij is de jonkvrouw, ze rijgt zich aan zijn lans
ze schreeuwen de vogels de veren van de kop
en ruimen na afloop de rotzooi niet meer op
onder de boom waar de schaduw zich verspreidt
zaten 2 mensen in de ochtend aan het ontbijt
maar nu ligt er bende en veren van een vogels kop
dit pleit voor schoonheid, niet voor een geboortestop
delading
de lading is zwaar
het is een zware lading
drinklied
als ik dan toch dood moet
laat dat dan zo zijn
kan maar beter verdrinken
in het bier of in de wijn
dronken door de wereld lopen
schonk't mij een dubbel beeld
het bleek geen moer te kunnen schelen
met eender welk ik had gespeeld
mijn schoenen dansen door het drama
ze trappen alles jolig plat
ik denk dat het nu wel beter zou zijn
als ik een broodje shoarma at
intermezzo
de stoep kan maar net mijn hoofd verdragen
als ik struikel en voorover val
hoor ik de stenen zachtjes kraken
en in mijn hoofd een luide knal
'k schijn bloedend op straat te hebben gelegen
maar mij deed het geen zeer
na weken kwam ik bij uit mijn coma
ik weet mijn eigen naam niet meer
aye
het was een mooie warme dag zo'n dag die er wel wezen mag
zo'n dag dat je wel wat gaat doen aye
dat je wil zitten in de zon dat je de diertjes overal ziet lopen met een
lach om het gezicht aye aye
ligt het voor je helemaal naakt een mooi meisje dat je raakt en je nog een
zuchtje slaakt aye
zegt ze tegen je heel zwoel kijkt ze midden in je smoel en dat doet wat met
je gevoel aye
Iam a poesje in de zon aye
als ik een hondje wezen kon stond ik ook al in de zon kwam ik echt wel op je
af waf
deed ik wat ik nu al kon ik aaide je poesje in de zon
Iam a poesje in de zon aye
uitlaten
zo zeg wat zijn dat een megaschoenen, draag je die altijd? ook met dit
weer. de zachte woorden vielen als slangen rond de baard van de
schoorsteen. in een bezoekruimte verderop speelden kinderen viool en de
klank beroerde de darmen. die schoenen zijn me meer waard dan de
paddestoelen in de herfst zal ik je vertellen. de lucht vervormde van
een meewarig blauw in een overweldigend drijvend groen. zou het gaan
onweren of zijn de laatste tijd de mensen gewoon aan het roken met zijn
allen. hij nam een pil in.
de smaak van tegenwoordig komt overeen met de smaak van rotte dode
kippen, alsof het normaal is ruiken de twaalf apostelen zichzelf...
heeft er niemand hier een deostick. een nare echo loodste een stilte
naar binnen die geserveerd werd met bijgeluiden.
hard geros op een kamermuur deed het gehele complex opschrikken.
vanwaar dat enorme beslag wat juldren tegen de muren aantyphen. de
bosmuizen hielden de adem in, zouden ze ze gehoord hebben en zo ja wat
zouden ze vertellen en zou die wereld van angstvallige hazeslaapjes zich
nog wel kunnen vermannen na één zo'n hemels schuldcomplex.
de deur ging open en in de nauw verlichte reet dook een rat van een
bewaker op; wassen hond, er druipen teerlingen van uw snavel en gedwee
liep ik de boot in waaraan de laatste hens geen vuur wilden geven.
help gebrul en even was de realiteit daar .
de koelezee
hé lieve schat laat
mij nou even met je praten
de aanblik van jouw uiterlijk brengt mij in alle staten
elke cel van mijn binnenwand, slaat gaten in de buitenkant
dit moet niet te lang duren want 'k raak nog buiten mijn verstand
toe nou joh je hebt toch helemaal niks te verliezen
als't water aan de kook raakt zal het niet zo snel bevriezen
wanneer ik dan je haren ruik, met mijn ogen op je lichaam duik
daarbij misschien mijn tong verstuik dan voelt het nog best wel puik
je hebt geen idee
nee geen idee
alles wat ik wil is even samen zijn
maar iets vertelt me die kans is klein
kom nou maar 'k zal je naar de hoogste toppen brengen
we nemen er de mogelijkheid de reis wat te verlengen
onvermoeibaar tillen we elkaar de kant op van de evenaar
er is alleen één kleine maar, we zijn nog niet bij elkaar
laat mij nou toch even voelen, ik zal je niet bedriegen
je als een rijpe kokosnoot hoog in mijn armen wiegen
ik geniet van dit lied en onderwijl weet jij dat niet
en in lichtelijk verdriet hang ik aan het verschiet
waar tel ik mijn taal
als mijn hart staat
als een wijzer
wil ik seconden lang
jouw gezicht
jouw zijn
tot een werkelijkheid bewegen
vertel me dan
niet in taal
of langzame woorden
wie ik ben
maar benoem mij
als één van jou
als ik over de zee nadenk
dan krijg ik koude tenen
snel doe ik dan mijn sokken aan
dan is dat weer snel verdwenen
hier is geen zee
nee hier is geen zee
wat mij de grootste drijfveer geeft om aan je beeld te kleven
is als de kleuren week worden ze beginnen af te geven
gedraag me cool middenin je smoel, 'k toon geen haar van mijn gevoel
kansen zijn er een heleboel maar geen schot voor een open doel
voor ik het wist was mijn leven voorbij 'n ik had je nooit bemind
de woorden die hoorden bij mijn gevoelens voor jou waren zo vluchtig als
de wind
zoals daar is; orgastisch en plastisch mischien zelfs elastisch
sarcastisch, bombastisch of spastisch, niet meer als fantastisch
zoals de merels
witte schaduwstrepen trekken kaarsrecht door het blauw
de merels zweren elkaar de vereeuwiging van trouw
door te fluiten
de halmen van het gras ze kietelen mijn kin
als ik een vogel was dan kreeg ik ook wel zin
om te fluiten
want het bos is vers en groen zou jij het ook niet doen
als er maar een manier zou zijn voor wat sjans en een zoen
en dat is fluiten
de knoppen barsten open van de rhododendron
en een zwarte merel tuit zijn gele snavel in de zon
begint te fluiten
twiet twiet
als je maar weet dat ik geniet
twiet
de halmen van het gras ze kietelen mijn kin
als ik een vogel was dan kreeg ik ook wel zin
om te fluiten
ik zou fluiten van de lach en fluiten van de pijn
en 's avonds zou ik fluisterend bij je zijn
binnen en buiten
binnestebuiten
dan zou ik fluisterend tegen je zeggen oh lieverd ga nou door
en boven ons floten merels gespannen in een koor
nu gaat ie spuiten
lekker fluiten
in de oorlog
in de oorlog
waar de bommen vallen
is er geen wind die ons meevoert naar een andere planeet
waar ook zo'n lekker zonnetje schijnt, niet te koud en net niet te heet
zo'n bolletje waar ik rond kan wandelen gewoon in mijn blote reet
met warm water overstroomd en met voedsel bij de vleet
waar honing uit de bomen komt alsof het rubber is
en we allemaal verlost worden uit de klauwen van de vis
ik laat je maar gelukkig zijn want onwetendheid is fijn
het grensgebied, de lijn, is klein, wat heb je aan die pijn
als ik werkelijk naar een waarheid kijk verlang ik naar mijn graf
wat heb ik nou aan die tweespalt, lieve wind haal mij eraf.
alles moet weg
mijn haartjes, mijn rimpels, mijn zorgen
alles moet weg
mijn potten, pannen, flessen, rotzooi, mijn winkel
alles moet weg
mijn planten, bloemen, struiken vol, bomen
alles moet weg
mijn honden, padden, muizen, stelletje kakkerlakken, mijn kinderen
alles moet weg
mijn vrienden, mijn vrouw, mijn broers, zussen, mijn ouders
alles moet weg
mijn auto, mijn fiets, mijn schoenen, ik wil helemaal niets
alles moet weg
mijn vrienden, mijn vrouw, broers, zussen, mijn ouders, mijn liefde voor jou
alles moet weg
jongens, ik blijf nog effe...
weggaan
'k Vind het zo erg dat je nu weggaat
ik volg je tot het eind van de straat
ik had je nog willen zeggen
hoeveel ik nu van je hou
met je neus in de wind
keek je niet één keer naar mij om
maar wat ik het ergste vind
ik was zelf zo stom
om te denken dat alles wel goed komen zou
maar de lucht was aan het betrekken en weg was het blauw
nu drijf ik hier als een stuurloze ballon
omdat jij mij niet meer vasthouden kon
zal jij mij nog missen als je ooit aan mij denkt
of als de lucht je weer blauwe wolken brengt
je tegen de zeereep je billen verbrandt
of als je ze ziet lopen, weer eens hand in hand
als je lach en je tranen zich stilaan vermengen
of als de zon en zijn warmte de wereld verzengen
doe dit nou niet
doe dit nou niet
